Interview with Ioannis Donev & Anna Giakoumatou

Το θέμα της ταινίας είναι φυσικά από τα πλέον σημαντικά τόσο στην Ελληνική όσο και σε κάθε κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα το συναντάμε σε πλήθος ταινιών, ειδικά μικρού μήκους. Με ποιους τρόπους προσπαθήσατε να το προσεγγίσετε ώστε η ταινία να ξεχωρίσει και να επικοινωνήσει έτσι καλύτερα τα ζητήματα που θίγει;

Ιωάννης: Στην Amelia υπήρξε κατά βάση μια ρεαλιστική προσέγγιση σε συνδυασμό με κάποια μεταφυσικά, ονειρικά στοιχεία, τα οποία θεωρώ ότι προσέδωσαν βάθος στην ψυχολογική υπόσταση της κεντρικής ηρωίδας. Νομίζω ότι ο κατάλληλος τρόπος να επικοινωνηθεί ένα τέτοιο ζήτημα είναι ο ρεαλισμός.

Θεωρώ ότι κάποιες φορές τα πράγματα πρέπει να επικοινωνούνται “ωμά”, χωρίς βέβαια να γίνονται προσβλητικά ή γραφικά. Σε ένα Q & A μετά από την προβολή της ταινίας στον Βόλο, θυμάμαι χαρακτηριστικά μια κοπέλα να λέει: “Κατα την διάρκεια της ταινίας ένιωθα μια φρίκη, η οποία όμως πιστεύω πως είναι απαραίτητη να υπάρχει”. Κάτι τέτοια σχόλια είναι που πραγματικά με κινητοποιούν και μου δίνουν τη δύναμη να συνεχίζω να δημιουργώ. H “Amelia” είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που δεν φτιάχτηκε για να “τρομάξει” τον θεατή, αλλά να τον αφυπνήσει και να του δώσει τη δύναμη να αντιμετωπίσει τους δικούς του φόβους. Πολύ πρόσφατα μας έγινε μια τιμητική πρόταση από την κ. Λίλιαν Τσιαβού - (δημιουργός του καινοτόμου εργαλείου Cinema Coaching, εισηγήτρια σεμιναρίου Κινηματογραφοθεραπείας E-Learning ΕΚΠΑ), η οποία ζήτησε την ταινία για μπορέσει να βοηθήσει θεραπευόμενες /θεραπευόμενους στις συνεδρίες της μέσω της κινηματογραφοθεραπείας. Αυτή ήταν από τις πιο σπουδαίες και συγκινητικές στιγμές που έχουμε ζήσει στο ταξίδι της “Amelia”. Πέρα από κάθε διάκριση ή βραβείο, το να ξέρεις ότι μπορείς να βοηθήσεις ανθρώπους να θεραπευτούν μέσω της τέχνης σου είναι πραγματικά ανεκτίμητη αξία.

Άννα: Είμαι ευγνώμων που συνέβαλα σε αυτή την ταινία έχοντας τον ρόλο της Αμέλιας. Το σενάριο του Γιάννη ήταν πολύ δουλεμένο, κάτι το οποίο με βοήθησε αρκετά. Την αντιμετώπισα ως μια κοπέλα με πολλή δύναμη και πλούσια βιώματα. Κάθε άνθρωπος, όπως και κάθε ρόλος, φέρει τραύματα καθοριστικής σημασίας. Η αλήθεια με την οποία την αντιμετωπίσαμε είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Προσέξαμε πολύ να μην αντιμετωπίσουμε με λύπηση κανέναν από τους χαρακτήρες της ταινίας. Πιστεύω πως το πετύχαμε. Θέλαμε να βυθιστούμε στον ψυχισμό, να επικεντρωθούμε εκεί και να αφήσουμε αυτή την προσέγγιση να μας οδηγήσει στο αποτέλεσμα. Επειδή θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα ψυχολογικό θρίλερ, δεν θέλαμε να πέσουμε στην παγίδα να «τρομάξουμε» τον θεατή, αλλά να ξεδιπλώσουμε τον ψυχισμό της ηρωίδας μέσα από τα βιώματά της. Παρουσιάσαμε την αλήθεια της μέσα από τη δική μας.

"Ο κατάλληλος τρόπος να επικοινωνηθεί
ένα τέτοιο ζήτημα είναι ο ρεαλισμός "

Καθώς η ταινία είναι σπουδαστική, ποιες μεγάλες προκλήσεις αντιμετωπίσατε και πώς συγκεντρώσατε την απαραίτητη στήριξη για την πραγματοποίηση του έργου;

Ιωάννης: Δεν μπορώ να κρύψω ότι υπήρχε αρκετό άγχος, το οποίο όμως εν προκειμένω λειτούργησε δημιουργικά. Λόγω του χαμηλού budget έπρεπε κάποια από τα άτομα να δουλέψουν παραπάνω και σε περισσότερα πόστα. Για παράδειγμα, η Άννα εκτός από πρωταγωνίστρια της ταινίας βοήθησε στην παραγωγή, στο ενδυματολογικό, τον υποτιτλισμό, και γενικά προσέφερε την βοήθειά της σε πολλούς τομείς. Εγώ ανέλαβα πολλαπλούς ρόλους όπως του παραγωγού, σκηνοθέτη, σεναριογράφου, μοντέρ, poster designer. Φυσικά, όλοι οι συντελεστές βοήθησαν σημαντικά. Ως παραγωγός είχα μαζέψει κάποια χρήματα, τα οποία ήθελα να επενδύσω στην δημιουργία της ταινίας. Υπήρξε βέβαια μεγάλη στήριξη από τους δικούς μας ανθρώπους (τους οποίους ευχαριστώ και δημοσίως). Μια ακόμα δυσκολία ήταν τα locations και ειδικά ο χώρος του μετρό. Ήταν μια απαιτητική συνθήκη, ειλικρινά μέχρι τελευταίας στιγμής δεν ξέραμε αν θα μας βγει. Ευτυχώς το αποτέλεσμα μας δικαίωσε.

Άννα: Επίσης, η παρουσία ενός παιδιού, της Κωνσταντίνας Τσεμεντζή, που υποδύθηκε την Αμέλια στην παιδική της ηλικία, ήταν μια μεγάλη πρόκληση και απαιτούσε ιδιαίτερα παιδαγωγική διαχείριση και τη δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου.

Τι είδους έρευνα υπήρξε προκειμένου προσεγγιστεί το θέμα με μεγαλύτερη ακρίβεια;

Ιωάννης: Ειδήσεις και ντοκουμέντα της επικαιρότητας που θίγουν ζητήματα ενδοοικογενειακής βίας και παρενόχλησης, με ώθησαν στην “συναρμολόγηση” αυτής της ιστορίας.

Άννα: Τα προσωπικά βιώματα αποτελούν ακόμα ένα εργαλείο που αξιοποιήσαμε. Η αντιστοιχία βιωμάτων του ρόλου με βιώματα του ηθοποιού παρελθοντικά ή φανταστικά που γεννιούνται αποκλειστικά για την καλύτερη σκιαγράφηση του χαρακτήρα, θεωρώ πως είναι μια απαραίτητη διαδικασία για μια ακριβέστερη προσέγγιση.

Ζούμε σε μια κοινωνία που δυστυχώς αντιδρά συχνά φοβικά σε λέξεις όπως φεμινισμός, δικαιώματα και ισότητα. Πώς μπορεί μια ταινία όπως το "Amelia" που χαρακτηρίζεται από αυτές τις λέξεις, να τις περάσει με ένα σαφές θετικό πρόσημο, σε αυτούς που ακόμα αντιδρούν αρνητικά ή διστακτικά ως προς αυτές;

Ιωάννης: Κατ’ εμέ, οι έννοιες αυτές δεν επινοήθηκαν για να τρομάξουν τον κόσμο, αλλα για να τον ενώσουν. Βέβαια, ως γνωστόν, υπάρχουν και οι άνθρωποι με τις ακραίες πεποιθήσεις. Αυτό ακριβως είναι και το πρόβλημα που κάνει τους ανθρώπους να “αντιδρούν” αρνητικά ή διστακτικά. Η “Amelia” σαφώς χαρακτηρίζεται από αυτές τις έννοιες αλλα δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχει αρκετό βάθος στην ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα. Στο παιδικό τραύμα, στην μοναξιά αλλα και στην σύνδεση μητέρας-κόρης οι οποίες αντλούν η μια απο την άλλη την δύναμη προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους.

Άννα: Η ταινία μας έχει απήχηση σε ένα ευρύτερο κοινό. Σε κάθε προβολή μέχρι στιγμής ακούμε σχόλια τόσο από νέους όσο και από μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους. Επίσης, τα σχόλια γίνονται από άτομα όλων των φύλων· όχι μόνο από γυναίκες. Αυτό μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Η έμφυλη βία αφορά κάθε άνθρωπο. Ακόμα και εκείνοι που διστάζουν να μιλήσουν για αυτές τις έννοιες, αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης σε ένα συμβάν κακοποίησης, παρενόχλησης, βιασμού, ακόμα κι αν δεν το εκφράζουν. Τις περισσότερες φορές πρόκειται για άμυνασε τραύματα ή ριζωμένες και ιδεολογικά φορτισμένες πεποιθήσεις που από γενιά σεγενιά μεταλαμπαδεύονται. Αν το άτομο έχει «αποσυνδεθεί» από τα δικά του βιώματα,ελπίζουμε η ταινία μας να λειτουργήσει ως καθρέφτης στα καταπιεσμένασυναισθήματα και -γιατι όχι;- να τα απελευθερώσει.

"Η έμφυλη βία αφορά κάθε άνθρωπο"

Πώς νιώθετε μην την συμμετοχή της ταινίας στο Film Olympiad και τον υψηλό ανταγωνισμό που έχει το φεστιβάλ με διεθνείς συμμετοχές;

Είμαστε πολύ περήφανοι που η “Amelia” -η πρώτη μας σπουδαστική ταινία κατάφερε να διακριθεί ανάμεσα σε τόσο αξιόλογες ταινίες με οσκαρικούς συντελεστές και υψηλό budget. Αυτό δίνει στην ταινία μας ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς ποιοτικά την κατατάσει στο ίδιο επίπεδο με αυτές τις παραγωγές, δίνοντάς μας κίνητρο να συνεχίσουμε να δημιουργούμε θέτοντας υψηλούς στόχους. Τέλος, η ιδιόμορφη διαδικασία αξιολόγησης των ταινιών τιμάει τη διοργάνωση του φεστιβάλ, όχι μόνο ως προς τη δίκαιη επιλογή των ταινιών, αλλά και ως προς τις ευκαιρίες υγιούς συναγωνισμού μεταξύ βραβευμένων παραγωγών και ανερχόμενων δημιουργών.