Interview with Kostas Gakis

Αγαπητέ κύριε Γάκη, συγχαρητήρια για την επιτυχία της ταινίας "10 λεπτά" στην Κινηματογραφική Ολυμπιάδα - με 6 υποψηφιότητες!

Έχετε μια σπουδαία και πολυδιάστατη πορεία που ξεκινάει από το θέατρο, με αρκετές εμβληματικές παραστάσεις. Τι "προίκα" αφήνουν οι θεατρικές εμπειρίες σε ένα κινηματογραφικό σκηνοθετικό εγχείρημα;

Πολύ ωραία η λέξη "προίκα"!! Αυτό που μου έχει προσφέρει η εμπειρία μου ως θεατρικός σκηνοθέτης στις δύο πρώτες κινηματογραφικές μου απόπειρες είναι η δύναμη της ομάδας και η χαρά της συνδημιουργίας - η απίστευτη τύχη να αφήνεσαι στα χέρια άξιων συνεργατών και να χτίζεις ένα project συλλογικά μέσα σε ένα τρελό πανηγύρι-χωνευτήρι ιδεών όπου όλοι συμβάλλουν με τη δική τους δημιουργική "τρέλα" και έτσι στο τελικό αποτέλεσμα κάθε συντελεστής είναι ουσιαστικά περήφανος συνδημιουργός του project.

Στα "10 λεπτά" είχα τη σπάνια τύχη δύο καλά οργανωμένες ομάδες - η ομάδα θεάτρου Anamma και η Βelle Αrte Λαμίας να συμπράξουν και αυτό έφερε το υπέροχο αποτέλεσμα της δικής μας Bus-Set Comedy.

"Αχ αυτά τα Υπέροχα Αναπάντεχα"

Υπάρχουν αντίστοιχα και δυσκολίες, αναπάντεχες ή και αναμενόμενες, στην μετάβαση από το θέατρο στο σινεμά;

Έχω σχηματίσει μέσα μου μια φράση για ό, τι δεν πηγαίνει σύμφωνα με το πρόγραμμα: "Αχ αυτά τα Υπέροχα Αναπάντεχα" : τη στιγμή που κάτι δεν λειτουργεί κάτι άλλο ανατέλλει. Κι εκεί πολύ συχνά κρύβεται η μαγεία και ανοίγει άξαφνα ένα πρωτοφανέρωτο μονοπάτι δημιουργικότητας που χωρίς το λεγόμενο "πρόβλημα" δεν θα εμφανιζόταν.

Άρα επειδή αγαπώ τα κλισέ καταθέτω δύο ακόμα: "Δεν είναι πρόβλημα - είναι πρόκληση" και "It is what it is". Σημασία έχει πάνω σε ό, τι στραβό προκύπτει να παραμένουμε ενωμένοι ως ομάδα και να απολαμβάνουμε παρέα όλα τα εντός ή εκτός προγράμματος δώρα και αντίδωρα της συνδημιουργίας.

Πώς προέκυψε η ιδέα για την πραγματοποίηση της ταινίας;

Διαβάζοντας το υπέροχο, τρυφερό και αστείο κείμενο του Δημήτρη Γραμμένου ένα βράδυ ενθουσιαστηκα και σκέφτηκα κατευθείαν ότι θα ήταν υπέροχο να γίνει ένα Confined-space Film όχι κλειστοφοβικό αλλά κατά κάποιο τρόπο απελευθερωτικό!

Δεν ήταν αρχικά γραμμένο από τον Γραμμένο (χιχι) ως σενάριο αλλά ως άσκηση δημιουργικής γραφής. Όταν του το πρότεινα του άρεσε πολύ η ιδέα και έπειτα τον ίδιο ενθουσιασμό έδειξε και ο Γιωργος Παπασταμούλος από την Belle Arte Λαμίας την εταιρεία παραγωγής μας. Χρωστώ ευγνωμοσύνη και στους δύο αυτούς ανθρώπους που πίστεψαν στο σκηνοθετικό μου όραμα. Ο Δημήτρης μάλιστα με μεγάλη ψυχική ευρυχωρία μου έδωσε το ελεύθερο να παρέμβω στο σενάριο δίνοντάς του έναν πιο μεταφυσικό τόνο στην ταινία ο οποίος απουσίαζε στο πρώτο κείμενο.

Η ταινία στηρίζεται στις ερμηνείες του θρυλικού Γιώργου Κωνσταντίνου και της εξαιρετικής και πολλά υποσχόμενης Νατάσσας Φαίης Κοσμίδου. Και οι δύο μάλιστα είναι άξια υποψήφιοι για τα βραβεία Α' Ανδρικού και Γυναικείου ρόλου, σε κατηγορίες μάλιστα που πρόσφατοι νικητές του Film Olympiad είναι οσκαρικοί ηθοποιοί όπως ο Coleman Domingo, η Zoe Saldana και άλλοι.

Πώς ήταν η συνεργασία μαζί τους και με ποιους τρόπους προσεγγίσατε το γεγονός ότι η ταινία έχει μόνο δύο ηθοποιούς;

Είχαμε και με το Γιώργο και με τη Νατάσα μια πολύ ζεστή, πολύ ανθρώπινη σχέση μέσω της θεατρικής παράστασης "Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην" που δημιουργήσαμε μαζί και σε αυτή την παράσταση ουσιαστικά γίναμε φίλοι. Αυτό ήταν καθοριστικό στα γυρίσματα γιατί και εγώ εκτιμώ απεριόριστα αυτούς τους δύο ηθοποιούς και τους θεωρώ perfect cast και εκείνοι με εμπιστεύονται με κλειστά μάτια σε ό, τι προτείνω σκηνοθετικά-ερμηνευτικά-αισθητικά.

Με την Νατάσα είμαστε ομάδα εδώ και μια δεκαετία περίπου και κυριολεκτικά τη θαυμάζω τόσο ως ηθοποιό όσο και ως δημιουργό. Έχει μια γνήσια "κοσμοαλλαχτική" ματιά εντελώς μοναδική και εντελώς συναρπαστική.

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου φυσικά δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι όντως ένας θρύλος. Δεν έχει όμως καθόλου μα καθόλου συμπεριφορά θρύλου, αυθεντίας ή βεντετισμούς. Είναι προσιτός, δοτικός, μετρημένος και απόλυτα διαθέσιμος. Ένα σπάνιο ταλέντο συνδεδεμένο με εξίσου σπάνια ανθρωπιά και γενναιοδωρία. Μεγάλη τύχη για ένα σκηνοθέτη να έχει σκηνοθετήσει έναν τόσο σπουδαίο ηθοποιό και στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

"Ο Γιώργος Κωνσταντίνου είναι ένα σπάνιο ταλέντο συνδεδεμένο με εξίσου σπάνια ανθρωπιά και γενναιοδωρία."

Πώς νιώθετε για την συμμετοχή της ταινίας στο Film Olympiad;

Είναι μεγάλη τιμή που η ταινία μας είναι υποψήφια σε 6 κατηγορίες. Όλη η δημιουργική ομάδα είναι πολύ χαρούμενη για αυτές τις υποψηφιότητες και την αναγνώριση του έργου μας σε ένα τόσο δυναμικό και ενθουσιώδες φεστιβάλ με συμμετοχές από όλο τον κόσμο. Θεωρώ ότι το Film Olympiad ήδη έχει αποκτήσει μεγάλη εμβέλεια και στο μέλλον θα αποτελέσει ένα από τα πιο σημαντικά φεστιβάλ σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τι θα θέλατε να κρατήσει από την ταινία ο κόσμος που θα την απολαύσει στις προβολές;

Κάθε θεατής βγαίνοντας από την αίθουσα μετά από την προβολή μιας ταινίας έχει -είτε το θέλει είτε όχι- ανοίξει ένα διάλογο με το σύνολο των εμπειριών του. Αυτό συμβαίνει και συνειδητά και ασυνείδητα. Κάτι μπορεί να του θυμίσει η ταινία, κάποιο κρυμμένο συναίσθημα να πυροδοτήσει, κάποια νέα σκέψη να δημιουργήσει, κάποιο ερώτημα να προκαλέσει, κάτι που ήταν ασυνείδητο να γίνει συνειδητό.

Εγώ έφτιαξα μια ταινία όπου υπάρχει ατόφια τρυφερότητα και χιούμορ, υπάρχει μια κάποια διέξοδος μέσα στο λεγόμενο χάσμα των γενεών, υπάρχουν ρωγμές μέσα στο σκληρό τσιμέντο του κόσμου, υπάρχει ένας πιγκ πογκ αστειότητας και μεταφυσικής, υπάρχει ένας μαγικός ρεαλισμός και μια βαθεά ψυχική κατάθεση από τους ηθοποιούς. Αυτά ήθελα εγώ να προσδώσω με τη ματιά μου. Ωστόσο, αυτό που εγώ ήθελα να πω για την ταινία και αυτό που εγώ θέλω να κρατήσει ο θεατής είναι εν τέλει άνευ σημασίας γιατί η μαγεία του σινεμά είναι ακριβώς εκείνη η μονάκριβη προσωπική σχέση του κάθε θεατή με την ταινία μέσα στην σκοτεινή αίθουσα.